Për Giorgio, an memòria

A l'avìa un che 'd màgich, jér sèira, vesse là an sël sagrà dël Dòm, le róndone ch'a virolavo leste për ël cel, l'aria sclinta, le larme gnanca tant stërmà ch'a calavo da tròpi euj, mi bin ciuto e sensa savèj andoa ten-e le man, però content ëd vesse lì, an col moment, a l'improvista ricordand tanti moment bej passà con cost cusin tròp prest s-ciancà a la vita.

"A meuir giovo chi ch'a-i fà gòj al cel", a dis Menandro. Pa vèj. Tute bale. Adess col fieul ch'a fasìa tant piasì a parleje ansema, bele ch’a parlèissa pòch, a-i é pì nen.

"E adess che it i ses nen a l'é ël veuid a minca scalin", a dirìa Montale.

Già.

E donca

E donca
ën vej come mi a s'aussa da soa
cadrega sensa tërmolé e as varda
d’antorn. E as ancòrs, sensa avèjne
spavent, che 'l temp a scor come
sabia, e che 'l neuv a l'é tut da mnì
ancora tut da mnì: e a sent
dì andrinta 'd chiel, sotvos, da la vita:
i soma part ëd la tèra ch'a prepara
l'avnì, noi ch’is n'andoma.

Carlo Betocchi, Per cui

Antenà

I l’hai dëscurbì che, prima ‘d nasse, i l’hai vivù
sempe an òmo sald, sgnor ëd lor,
e gnun a savìa rësponde e tuj a j’ero calm.
(Cesare Pavese, Antenati)

Cost a l’é l’efet ch’am fan le riunion ëd famija con Maurenzo, me cusin american, na vita an Cile, 82 agn bin portà.

E an particolar quand che con me papà as buto a conté dla famija. Stòrie austere, piemontèise, nen ëd povertà ma ‘d rigor, travaj, ordin. Stòrie d’industria, ëd sìndich, ëd lòte ovriere, stòrie anté che ‘l giust e ël nen giust a l’han sò pòst precis.

I l’heu nen da tramblé, tut col ram dij Davico a l’é andrinta ‘d mi.

Beppe Finello, n'arcòrd (cit)

Minca tant, da quàich part a sponta quaicòs ch'am fà arcordé mè cusin Beppe Finello, sonador dë stra fin e fòra da jë schema. Ambelessì a-i é un sò tòch.

Jér sèira a l'é stàit un ritaj ëd giornal ch'a l'ha portame mè mama. La sèira prima a j'era staje un consert an soa memòria, "a fare rumore è solo un sorriso". Mi, come tante, tròpe vòlte am capita, i l'hai donca savulo an artard (e bele mach pr'azard, com ch'a dirìa Valerio Rolon).

Fin-a a quand i sarai mach un Giovannino heartless ch'a cor për ël mond a ciamesse ubi sunt?

Festa dla lenga piemontèis ch’a fà eut

I soma nen mach noi a fé festa për ël Piemont – e pro!

Iér a l’é sarasse la festa dël Piemont ch’a fà 42 a Cèj. Adess ël sìrcol cultural langa Astsan-a a organisa, për duminica 14 ëd giugn, la festa E s’as trovèisso an Langa?

Apontament a 10 ore a Loasseul, ant la sede dël sìrcol (via Penna, 1), për la premiassion dël concors leterari La mè tèra e la sò gent. A saran present, an tra j’àutri, Donato Bosca, Oscar Barile e Chichin Paschëtta.

A ‘n bòt disné langareul (menù a 15 euro, prenotassion al nùmer 0144 87.185).

A 3 bòt spetàcol dij nòsti amis Musicant ëd Riva ‘d Cher. Un dì pien ëd bonimor, alegrìa e amicissia. Con tanti compliment a Silvana Testore, anima con la fija Clara dël sìrcol. Na giòla ch’as dëstissa nen.

Festa dël Piemont ch'a fà 42 (dumìnica, a Cèj)

Dàvide Filié a l'é prima 'd tut na brava përson-a, an piòta e anteligenta. Peuj a l'é 'dcò n'amis, bele se dla rassa 'd coj ch'it vëdde nen tuti ij moment (e col proverbi cinèis a dis d'andé soens a trové j'amis ch'it l'has, o dësnò l'erba a chërsrà an sël santé ëd toa amicissia - mea culpa, Dàvide).

Costa dumìnica a-i sarà 'l moment central dla festa. Ambelessì a-i é ìl programa, pien e vari.

Bel, brav.

E na ròba, ancora: Dàvide, mersì për tut lòn ch'it fà për nòst Piemont.

A single language

La sman-a passà i son stàit am Merica, an Austin (o mej a Nòstin, mach un pòch pì an là che a Nast), andova ch'a l'han invitame a parlé a na conferensa dzora ël mëstè dla tradussion.

I son stàit a un disné con un mè colega, n'ingegné american che l'an dla mè nassita a l'ha fondà na società 'd tradussion. Na përson-a d'esperiensa, donca, che për tuta la vita a l'é stàit an mes a lenghe diferente.

Bin, quand che i l'hai dije che an Italia i l'oma 300 lenghe diferente, e che mach an nòsta region le diferense an tra ij divers dialèt dël piemontèis a son marcà, a l'é stàit ambajà e as vëddja ch'a fasìa dificoltà a digerì ël concet.

Peuj, con pragmaticità tuta mericana a l'ha dime: "Why in Italy don't you use a single language?" E, dë dnans a mè sguard sconcertà, a l'ha sogionzù: "Oh, I see. It's for identity".